Column

Dikke Freddy aan Sophie Wilmès, première

Erik Vlaminck

Erik Vlaminck

Erik Vlaminck is roman- en theaterauteur.

Sophie Wilmès

© ID / Jimmy Kets

Geachte mevrouw,

Sinds kort word ik opnieuw wekelijks bij mijn budgetbeheerder op het matje geroepen. Gemaskerd moet ik zijn kamer betreden en hij zit gemaskerd achter een plastic scherm dat in het midden van zijn bureautafel staat en dat wellicht dient om zijn laptop tegen virussen te beschermen.

Naar zijn zeggen werd het hoog tijd dat we opnieuw echt contact hebben want tijdens de periode van ophokplicht zou mijn financiële situatie, net zoals die van uw federale staat, ontspoord zijn. Het verschil is dat ik mijn schulden permanent moet afbetalen, terwijl u het geluk hebt om uw staatschulden binnenkort aan uw opvolger door te geven die ze op zijn beurt aan een volgende opvolger doorgeeft. En zo verder. Tot het einde der tijden.

‘U doet alle leefloontrekkers 250 euro cadeau. Het bewijs dat er nieuwe verkiezingen komen.’

Toen ik mijn budgetbeheerder voorzichtig op die ongelijke schuldbehandeling attent maakte, zei hij plotseling dat het geluk mij toelacht want dat de kans groot is dat de afbetalingen voor mijn schuldenberg, die mij wekelijks verplichten om de buikriem tot ver voorbij het laatste gaatje aan te halen, vier weken sneller afgerond zullen zijn. Het wordt mei 2027 in plaats van juni 2027. Vanwege zijn mondmasker kon ik helaas niet zien of hij al dan niet met mijn voeten speelde.

Hij stelde dan dat ik die vier weken win omdat u volgende week alle leefloontrekkers 250 euro cadeau zal doen. Ik kon niet anders dan stamelen: “Hoe komt dat?” Hij heeft mij dan uitgelegd dat zo’n cadeau een bewijs is dat er nieuwe verkiezingen komen. En dat de liberalen, waar u toe behoort, doorhebben dat er intussen ongeveer evenveel leefloontrekkers zijn als er mensen zijn die door corona werden besmet. En dat leefloontrekkers die van de liberalen een cadeau hebben gekregen meteen weten voor wie ze best kunnen kiezen. Ik vermoed sindsdien dat ook mijn budgetbeheerder een liberaal is.

Nu bedacht ik mij dat wij, u en ik, misschien iets voor elkaar kunnen betekenen. U zou wellicht meer leefloonkiezers winnen indien u, met één pennentrek extra, kan verbieden dat uw cadeau van 250 euro gebruikt mag worden voor schuldafbetalingen. Ik zou er gelukkig van worden. Het maakt mij niet uit of mijn schulden aan Electrabel, Proximus, diverse ziekenhuizen, deurwaarders en incassobureaus vier weken eerder afbetaald zullen zijn dan aanvankelijk voorzien. Ik zou graag nu, en niet in mei 2027, een paar schoenen kopen. En sokken. En ondergoed. En koffie. En nog een paar benodigdheden.

Rekenend op uw scherp inzicht, groet ik u met Hoogachting,

De Meester Frederik,
Ook gekend als Dikke Freddy.

Reacties [3]

  • Geboes

    En wat met de oudjes ???. Rusthuizen Zitten hier al 3 maanden als gevangenen Wanneer mogen wij eindelijk eens de straat op. Tôt bij onze kinderen eens in de tuin Dat kan gewoonweg nietmeer

  • Danny Lauwers

    Het zal niet beter worden en als je moet stemmen aub niet blauw of bruin of zwart al geven ze je 1000€ er is altijd een stok achter de deur.

  • van brandt

    Ik las dat Spanje vanaf nu voor de minstbedeelden een minimumloon voorziet, om de lange rijen mensen voor een maaltijd te vermijden. Normaal was deze maatregel bedoeld voor veel later, maar men heeft de knoop nu doorgehakt. Misschien een idee voor deze regering, nu.

We zijn benieuwd naar je mening!

 

Elke reactie wordt gemodereerd. Lees hier onze spelregels. Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.