Een kei in evalueren

Werkboek evalueren in de gezondheidsbevordering

Saidja Steenhuyzen en Veerle Stevens

Antwerpen, Garant, 2016, 94 p

Dit werkboek doet het evaluatieproces van a tot z uit de doeken. Het biedt een denkkader dat helpt om het overzicht te houden op alle beslissingen die een evaluatie vereisen. Het is specifiek geschreven voor evaluaties in de gezondheidsbevordering.

Inzicht

Belangrijk uitgangspunt in het boek is dat evalueren meer inhoudt dan nagaan of de resultaten behaald werden. Het zorgt ook voor inzicht in het waarom een project of de onderdelen ervan al dan niet succesvol zijn. Het laat toe om bij te sturen en biedt leerpunten voor de toekomst.

“Evalueren is een continu proces.”

Evalueren situeert zich niet alleen op het einde van het project. Het is een continu proces in de verschillende fasen van een project.

Sommige onderwerpen zijn wel heel erg gericht naar gezondheidsbevordering. Zo heeft de beschrijving van de RE-AIM-evaluatiemethode niet direct praktisch nut voor mijn werk.RE-AIM is een afkorting van Reach, Efficacy, Adoption, Implementation en Maintenance, en biedt een combinatie van proces- en effectevaluatie.

Concreet

Wel zeer nuttig is het uitgewerkte stappenplan. Dat schetst een volledig beeld van de te ondernemen acties. Het doet dat aan de hand van een concreet project, namelijk dat van de ’10.000 stappen’, een project om laagdrempelige en dagelijkse beweging bij volwassenen te promoten. Het op een rijtje zien staan van de te ondernemen acties – matrix opmaken, meetinstrumenten uitwerken, gegevens verzamelen, gegevens analyseren en interpreteren, resultaten voorstellen, actie ondernemen – werkt verhelderend.

“Het stappenplan is nuttig.”

Zo zijn er onder meer nuttige tips over de verschillende manieren om informatie te verzamelen. Welke meetinstrumenten kan je gebruiken? Hoeveel deelnemers heb je nodig voor een evaluatie? Hoe selecteer je ze? Wat zijn de voordelen van de verschillende meetinstrumenten? Het zijn handvatten die zeker in de praktijk bruikbaar zijn.

Theoretisch

Ik geef toe dat ik het boek in het begin niet erg toegankelijk vond. Het leek te theoretisch en te weinig toe te passen in mijn werkpraktijk. Gelukkig werd gaandeweg duidelijk dat een groot aantal van de praktische zaken ook nuttig kunnen aangewend worden in de jeugdhulp. Wat het boek voor mij toch interessant maakt.

“Je kan ermee aan de slag.”

In onze organisatie is het steeds belangrijker om niet alleen feedback te vragen aan cliënten, medewerkers en andere partners, maar ook om deze feedback zo te verzamelen en te verwerken dat je er daadwerkelijk mee aan de slag kan gaan. Ik ga het stappenplan in een schematische voorstelling gieten en aan mijn prikbord bevestigen. Als kwaliteitsmedewerker ben ik er van overtuigd dat dit me nog kan helpen bij de projecten die nog op stapel staan.

Thema's

armoede, diversiteit, ethiek, gebruiker, geestelijke gezondheid, gezin, gezondheid, handicap, jong, justitie, management, methodiek, onderzoek, opleiding, organisatie van zorg, ouderen, overheid, preventie, sociale professional, vermaatschappelijking, werken, wonen