Geachte mevrouw Gennez, beste Caroline,
Ik bezit een boek van u. Het heet De verschilligen. Ik zal het nooit wegdoen, want het stut mijn bed. Het vervangt, samen met Gangreen van Jef Geeraerts, een afgebroken beddenpoot.
Vannacht heb ik getwijfeld om uw boek nog eens na te lezen. Dat was nadat ik gisteren, samen met mijn buurvrouw Kelly, naar het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten van Antwerpen was geweest. Omdat haar kinderen er met hun klas naartoe zouden gaan en zijzelf nog nooit een museum bezocht, had ik voorgesteld om dat samen eens te doen. We zijn er niet binnengeraakt.
‘Het ingewikkelde gedoe met Uitpassen en A-kaarten was niet te bevatten.’
Het ingewikkelde gedoe met Uitpassen en A-kaarten was niet te bevatten. Een loket is er niet en met betaalpalen valt niet te praten. De vriendelijke bijverdienende studente die naast de betaalpaal stond, woont in een villa en wist niets over Uitpassen en A-kaarten. Ze zei ons wel dat we vooraf met een computer een tijdslot hadden moeten reserveren. Een tijdslot!? Hebt u zoiets aan uw fiets hangen?
En hoewel een mens volgens de wet overal met echt en natuurlijk geld moet kunnen betalen, kan dat in het museum niet. Het museum staat buiten de wet. Omdat we niet met machines uit de voeten kunnen, stonden we zwaar te twijfelen. Toen de vriendelijke bijverdienende studente ook nog stelde dat frakken en zakken niet binnen mochten, hebben we de zaak opgegeven. In onze frakken en zakken zit gerief dat we nooit achterlaten, zeker niet in een kastje dat locker heet en dat wij, vanwege te ingewikkeld, niet op slot konden doen.
‘Volgens Kelly willen ze in het museum geen mensen als wij.’
Volgens Kelly willen ze in het museum geen mensen als wij. Daarom hebben ze hun loketten gesloten en een betaalpaal en lockers gezet, alsmede een vriendelijke bijverdienende studente die het ook niet allemaal weet.
Het bleef vannacht allemaal door mijn kop malen. Om toch in slaap te geraken overwoog ik om wat in uw boek te lezen, maar dan zou mijn bed omgekanteld zijn. Ik ben dan maar opgestaan en heb met een rode viltstift aan de titel van uw boek geprutst. Ik heb er een ‘o’ en een ‘n’ aan toegevoegd. Nu heet het De Onverschilligen. Onder die titel heb ik een rode streep getrokken. Daarna ben ik als een blok in slaap gevallen.
Ik dank u met Hoogachting voor uw boek dat altijd en overal van pas blijft komen,
Frederik De Meester,
Op uw hoofdkwartier ook gekend als Dikke Freddy.
Reacties [9]
Schitterend Freddy! Dank u
Ook mijn dochter en ik hadden een niet zo prettige ervaring met dit museum. zo kort mogelijk ik kocht tickets vooraf, ik heb een museumpas Mijn dochter die een verstandelijke beperking en autisme heeft een uit pas bij de afrekening kreeg ik O euro als te betalen toen we wilden binnengaan zei men ons dat dat niet kon er moest minstens 1 betalend ticket zijn
ik naar de kassa om een ticket te kopen mijn dochter in alle staten en gestresseerd bij onze 2de poging ,o ironie, werd mij gevraagd waarom ik voor 2 personen 3 tickets had intussen was natuurlijk ons tijdslot voorbij enfin heel veel gedoe terwijl ik natuurlijk dacht dat met de tentoonstelling van Op De Beeck dacht dat dit een goede moment was om haar te laten voelen dat museums ook aangenaam kunnen. bij het buitengaan kreeg ik de raad om klacht in te dienen heb ik gedaan maar tot hiertoe geen antwoord.
Wow dikke Freddy hoe jij de harde werkelijkheid vol humor kunt verwoorden dat kan niemand zoals jij. Dank je wel. Wat jij schrijft is noodzakelijk en hopelijk schudt het mensen wakker die iets aan een soort van ontmenselijking kunnen verhelpen.
Deze reactie deel ik met tranen in de ogen
Uitpas???? Wat is dat???? Ken ik niet en nochtans gebruiken vele mensen dat. Ja, mijn zoon heeft een uitpas maar hier in onze gemeente en buurgemeenten kennen ze dat niet!!!!!🤢
om medische redenen en o.a. niet met openbaar vervoer kunnen rijden, ben ik al jaren niet meer in museum geweest. Ik denk dat ik er ook niet binnen zou geraken. Ben ook niet zo handig met kaarten ,en apps en smartphone heb ik allemaal niet. Vroeger was alles simpel als BONJOUR. Nu is het motto; waarom gemakkelijk als het moeilijk ook kan.
ik vermoed dat je een uitpas moet kopen, zo heb ik het toch begrepen en dat je daarmee korting kunt krijgen. Maar voor iemand in armoede was het dan weer geld, en dan interesseert het mij niet meer, omdat ik nu toch al niet toe kom. Geweigerd bij de voedselbank, en dan nog eens een uitpas kopen? Te veel voor mij. Dus ik blijf thuis bij interessante tentoonstellingen zoals bij Op de Beek. Maar ik kan verkeerd zijn ivm met die uitpas.
Het is idd soms lastig om door het bos de bomen te zien – hier vind je meer info en vooral waar je terecht kan voor hulp van een echte mens :-)
https://helpdesk.uitpas.be/hc/nl/articles/360010577099-Heb-ik-recht-op-een-UiTPAS-met-kansentarief
Je kan kijken of jouw gemeente meedoet en waar je ook fysiek terecht kan om een uitpas aan te vragen. Wie heeft recht heeft op kansentarief (mensen met een verhoogde tegemoetkoming of een “1” bij de mutualiteit) hebben recht op kansentarief.
Awel de dikke Freddy kan dat telkens met simpele emphatishe woorden uitleggen ik wou dat ik het ook op die manier kon. Want ik draai ook nergens rond de pot en verbloemen niets. Maar dat komt bij andere hard binnen. Dankjewel dikke Freddy dat jij het opneemt voor veel mensen en uitgeslotene van de maatschappij .